LEGALE ZAKEN

Zakelijk nieuws / Juridisch perspectief

Thema

Carrière:

Juridicum Vitae: Ingrid Walrecht

Ingrid Walrecht coacht advocaat-partners en seniors in leiderschap en ondernemerschap. Ze was tien jaar advocaat bij De Brauw, Pels Rijcken en Nysingh en vijf jaar senior adviseur bij SNS Reaal en Vivat. Een burn-out vroeg in Walrechts loopbaan markeerde de start van een veelbewogen zoektocht naar wat haar écht drijft. ‘Er was iets anders dat mij riep.’

Kenmerkend voor mijn loopbaan is dat ik aanvankelijk reactief in dingen rolde. Toen De Brauw me een stage aanbood, dacht ik: als je bij het beste kantoor van Nederland kunt werken, dan doe je dat natuurlijk. De Brauw was een fantastische leerschool. Ik kreeg daar met briljante mensen te maken en dook het diepe in. Die periode heeft mijn juridische wortels gelegd, waardoor ik nu op hoog niveau binnen de juridische wereld coaching en training kan aanbieden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor.

De Brauw sprak in mij een enorme ambitie en drive aan om het goed te doen. Die eerste drie jaar heb ik echt snoeihard gewerkt. Dat, plus een identiteitscrisis leidde uiteindelijk tot mijn burn-out.De Brauw doet een appel op de eigen verantwoordelijkheid om grenzen te trekken. Terugkijkend deed ik sinds jonge leeftijd mijn best om gezien en erkend te worden. Met name op het intellectuele vlak kon het altijd beter. Dat was een enorme valkuil die ik nu ook herken bij anderen.

Voor De Brauw werkte ik in Den Haag, New York en Amsterdam. Vooral tijdens mijn periode op de transactiepraktijk sliep ik wel eens op kantoor om dingen af te krijgen. Vaak lukte het slapen dan niet eens. Als je je niet regelmatig en grondig terugtrekt en echt ontspant, dan blijft je mind maar doorgaan in die continue maalstroom. Je staat eigenlijk 24/7 aan. In de advocatuur heb je dat grote doel om medewerker te worden. Voor mij was dat een leeg doel. Toen dat eenmaal lukte, belandde ik in een identiteitscrisis. Ik stortte in en wist: dit houd ik niet meer vol.

De burn-out was een soort straatangst. Ik wilde niet meer naar buiten, voelde schaamte, was helemaal naar binnen gekeerd. Maar het markeerde ook de start van een zoektocht die uiteindelijk resulteerde in mijn carrièreswitch.Tijdens mijn maanden thuis deed ik een stilteretraite van een lang weekend in een abdij. Dat doorbrak iets. Ik besefte: als ik nu niet iets wijzig, dan blijf ik opbranden.

Om een nieuwe start te kunnen maken ben ik bij De Brauw weggegaan. Dat zie je vaak na een burn-out. Ik werkte uiteindelijk nog zes jaar als advocaat.Als advocaat werd ik steeds sterk gewaardeerd, dat was voor mij een valkuil. Ik bleef worstelen met de vraag: is dit het nou? Ik voelde dat iets duurzamers nodig was dan steeds weer lapjes voor het bloeden. Er was iets anders dat mij riep.

Bij Nysingh werd ik verliefd op een collega, mijn huidige partner. Destijds was ik getrouwd met twee kinderen. Die verliefdheid betekende voor mij weer een enorm breekpunt. Doordat ik die crisis en alle oordelen overleefde, werd ik ook veel moediger in het maken van andere keuzes. Intussen had ik een eigen coach en liet ik me omscholen. Ik raakte gefascineerd door het gebrek aan authentiek leiderschap in de juridische werelden verdiepte me in het werk van onder andere Brené Brown en George Kohlrieser.

Beseffend dat ik weg wilde uit de advocatuur stapte ik over naar bankverzekeraar SNS Reaal, en later Vivat. Daar zette ik als adviseur van de Raad van Bestuur de tactische lijnen uit. Ik heb ongelooflijk geluk gehad met mijn toenmalig leidinggevende, Gijs Molkenboer. Wij hadden een fijne samenwerking en hij ging akkoord met het langzaam terugbrengen van mijn uren. Zo kreeg ik de ruimte mijn eigen bedrijf te bouwen. Daar ben ik hem nog steeds ongelooflijk dankbaar voor.

Ik ben gespecialiseerd in transition-based leaderschip voor advocaat-partners en seniors. Deels door COVID voel ik bij mensen een soort tipping point naar meer existentiële vragen. In achterkamertjes wordt veel geklaagd, maar weinig mensen hebben de moed om publiekelijk een eigen standpunt in te nemen.Binnen de juridische wereld bestaat grote behoefte aan leiders die zichzelf werkelijk kennen, anderen kunnen inspireren en transitie kunnen vormgeven.In mijn programma Legal Leadership in Business en tijdens inhouse trainingen begeleid ik juristen en advocaten daarbij.

Je kunt soms zo geneigd zijn het grootse – carrière en aanzien – na te streven. Titus Brandsma, die net heilig is verklaard, verwoordde het zo mooi: we zijn niet op aarde om grote dingen te doen, maar om de kleine dingen op grootse wijze te doen. Dat voelde ik heel sterk na het overlijden van mijn jongste kindje Julia, na vijf maanden zwangerschap. Zij heeft mij de laatste zet gegeven om echt, betekenisvol en voluit te leven. Dat tekent ook mijn aanpak als coach en trainer.

De zeven kernvaardigheden van een topadvocaat

Deze week gaf ik mijn jaarlijkse college aan de universiteit van Helsinki. Ook in Parijs maak ik één keer per jaar onderdeel uit van het curriculum. Hoewel Finland en Frankrijk binnen Europa misschien cultureel wel elkaars tegenpolen zijn, hebben de klasjes met de excellente master studenten vrijwel dezelfde vragen en

Lees Verder >

Juridicum Vitae: Marina Maric

De van oorsprong Bosnische Marina Maric is rechtsbijstandadvocaat bij Achmea. Bij RWV Advocaten werd duidelijk dat haar hart ligt bij de menselijke kant van de advocatuur. Juist daardoor kreeg ze na verloop van tijd grote moeite met de hoge tarieven die ze moest rekenen. Na burnout-klachten besloot ze het roer een halve slag

Lees Verder >

Een nieuwe Job

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Thema

Carrière:

Juridicum Vitae: Ingrid Walrecht

Ingrid Walrecht coacht advocaat-partners en seniors in leiderschap en ondernemerschap. Ze was tien jaar advocaat bij De Brauw, Pels Rijcken en Nysingh en vijf jaar senior adviseur bij SNS Reaal en Vivat. Een burn-out vroeg in Walrechts loopbaan markeerde de start van een veelbewogen zoektocht naar wat haar écht drijft. ‘Er was iets anders dat mij riep.’

Kenmerkend voor mijn loopbaan is dat ik aanvankelijk reactief in dingen rolde. Toen De Brauw me een stage aanbood, dacht ik: als je bij het beste kantoor van Nederland kunt werken, dan doe je dat natuurlijk. De Brauw was een fantastische leerschool. Ik kreeg daar met briljante mensen te maken en dook het diepe in. Die periode heeft mijn juridische wortels gelegd, waardoor ik nu op hoog niveau binnen de juridische wereld coaching en training kan aanbieden. Daar ben ik nog steeds dankbaar voor.

De Brauw sprak in mij een enorme ambitie en drive aan om het goed te doen. Die eerste drie jaar heb ik echt snoeihard gewerkt. Dat, plus een identiteitscrisis leidde uiteindelijk tot mijn burn-out.De Brauw doet een appel op de eigen verantwoordelijkheid om grenzen te trekken. Terugkijkend deed ik sinds jonge leeftijd mijn best om gezien en erkend te worden. Met name op het intellectuele vlak kon het altijd beter. Dat was een enorme valkuil die ik nu ook herken bij anderen.

Voor De Brauw werkte ik in Den Haag, New York en Amsterdam. Vooral tijdens mijn periode op de transactiepraktijk sliep ik wel eens op kantoor om dingen af te krijgen. Vaak lukte het slapen dan niet eens. Als je je niet regelmatig en grondig terugtrekt en echt ontspant, dan blijft je mind maar doorgaan in die continue maalstroom. Je staat eigenlijk 24/7 aan. In de advocatuur heb je dat grote doel om medewerker te worden. Voor mij was dat een leeg doel. Toen dat eenmaal lukte, belandde ik in een identiteitscrisis. Ik stortte in en wist: dit houd ik niet meer vol.

De burn-out was een soort straatangst. Ik wilde niet meer naar buiten, voelde schaamte, was helemaal naar binnen gekeerd. Maar het markeerde ook de start van een zoektocht die uiteindelijk resulteerde in mijn carrièreswitch.Tijdens mijn maanden thuis deed ik een stilteretraite van een lang weekend in een abdij. Dat doorbrak iets. Ik besefte: als ik nu niet iets wijzig, dan blijf ik opbranden.

Om een nieuwe start te kunnen maken ben ik bij De Brauw weggegaan. Dat zie je vaak na een burn-out. Ik werkte uiteindelijk nog zes jaar als advocaat.Als advocaat werd ik steeds sterk gewaardeerd, dat was voor mij een valkuil. Ik bleef worstelen met de vraag: is dit het nou? Ik voelde dat iets duurzamers nodig was dan steeds weer lapjes voor het bloeden. Er was iets anders dat mij riep.

Bij Nysingh werd ik verliefd op een collega, mijn huidige partner. Destijds was ik getrouwd met twee kinderen. Die verliefdheid betekende voor mij weer een enorm breekpunt. Doordat ik die crisis en alle oordelen overleefde, werd ik ook veel moediger in het maken van andere keuzes. Intussen had ik een eigen coach en liet ik me omscholen. Ik raakte gefascineerd door het gebrek aan authentiek leiderschap in de juridische werelden verdiepte me in het werk van onder andere Brené Brown en George Kohlrieser.

Beseffend dat ik weg wilde uit de advocatuur stapte ik over naar bankverzekeraar SNS Reaal, en later Vivat. Daar zette ik als adviseur van de Raad van Bestuur de tactische lijnen uit. Ik heb ongelooflijk geluk gehad met mijn toenmalig leidinggevende, Gijs Molkenboer. Wij hadden een fijne samenwerking en hij ging akkoord met het langzaam terugbrengen van mijn uren. Zo kreeg ik de ruimte mijn eigen bedrijf te bouwen. Daar ben ik hem nog steeds ongelooflijk dankbaar voor.

Ik ben gespecialiseerd in transition-based leaderschip voor advocaat-partners en seniors. Deels door COVID voel ik bij mensen een soort tipping point naar meer existentiële vragen. In achterkamertjes wordt veel geklaagd, maar weinig mensen hebben de moed om publiekelijk een eigen standpunt in te nemen.Binnen de juridische wereld bestaat grote behoefte aan leiders die zichzelf werkelijk kennen, anderen kunnen inspireren en transitie kunnen vormgeven.In mijn programma Legal Leadership in Business en tijdens inhouse trainingen begeleid ik juristen en advocaten daarbij.

Je kunt soms zo geneigd zijn het grootse – carrière en aanzien – na te streven. Titus Brandsma, die net heilig is verklaard, verwoordde het zo mooi: we zijn niet op aarde om grote dingen te doen, maar om de kleine dingen op grootse wijze te doen. Dat voelde ik heel sterk na het overlijden van mijn jongste kindje Julia, na vijf maanden zwangerschap. Zij heeft mij de laatste zet gegeven om echt, betekenisvol en voluit te leven. Dat tekent ook mijn aanpak als coach en trainer.

Eerdere Berichten

Juridicum Vitae: Nadir Trabelsi

De Nederlands-Tunesische notaris Nadir Trabelsi is eigenaar van Van Solkema Notaris. Trabelsi studeerde af tijdens de financiële crisis. Op zijn familienetwerk kon hij destijds niet

Lees Verder >

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. 

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in.