LEGALE ZAKEN

Zakelijk nieuws / Juridisch perspectief

Altijd op de hoogte blijven?
Even inschrijven:

Thema

Ondernemingskamer:

LZ-archief Ondernemingskamer: ‘Ik ging niet naar Rusland, dat was me te tricky’

John Jaakke, oud-advocaat en oud-voorzitter van Ajax, ziet in OK-zaken dat het draait om mensen en om het proces. ‘Je kunt niet met een polsstok over de tijd heenspringen. Als je te snel bent, zijn mensen er niet aan toe. Ik doe ook wel, als het heel erg is, aan managing by chaos. Dan doe ik even helemaal niks.’

U heeft een dijk aan bestuurlijke ervaring, in veel verschillende organisaties. Leert u nog nieuwe dingen als tijdelijk OK-bestuurder?

‘Je leert iedere keer weer over de mens, hoe die in elkaar steekt. De rode draad in mijn OK-zaken van de afgelopen tien, elf jaar: het gaat heel vaak over erkenning. Het kristalliseert zich uit in geld, of macht, maar deep down kunnen twee broers de erfenis van zestig miljoen niet verdelen omdat de één meer erkenning kreeg van vader dan de ander. Dat moet een keer worden recht gezet. Dat is simpel en complex tegelijk.’

Kunt u daar iets mee aan, in OK-zaken?

‘Het helpt om te weten dat dingen veel meer op elkaar lijken dan je aanvankelijk denkt: jij bent als mens wel uniek, maar die situatie waarin je verkeert is dat niet. Goed management is eigenlijk dat je zorgt dat goede mensen de goede dingen op het goede moment doen. In OK-situaties zijn mensen vaak dingen gaan doen waarvan je denkt: waarom in vredesnaam? Daar moet je achter komen, en dan valt het soms toch goed te begrijpen.’

Zoals?

‘In een zaak over een grote verbouwing van vastgoed zei iemand: ja, ik heb hem een rotstreek geleverd, maar hij verdiende het, hij had me in het pak genaaid. Als OK-functionaris kan ik dingen zeggen die eerder gezegd hadden moeten worden, omdat ik geen belang heb. Dus dan zeg ik: ik snap je wel, maar het is eigenlijk niet goed, zo zou het niet moeten werken in een organisatie. En tegen de andere kant zeg ik: begrijp je wel waarom hij zich bedonderd voelt?’ Lachend: ‘Daar heb ik dan ook wel lol in, als iemand gewoon zegt: ik had zo’n zin om hem een keertje een oor aan te naaien.’

U ben niet bang voor conflict, zo te horen.

‘Ik ben er niet naar op zoek, maar ik kan het inzetten als het instrumenteel is, om de zaak op scherp te zetten.’

Maakt het uit in welke branche u opereert?

Nee, het management weet wel hoe ze bijvoorbeeld een hotel moeten runnen. Voor mij gaat het om de mensen, om het proces, en een beetje tactiek.

In het proces speelt tijd een belangrijke rol, net als bij echtscheiding of bij overlijden. Je kunt niet met een polsstok over de tijd heen springen. Als je te snel bent, zijn mensen er niet aan toe. Ik doe ook wel, als het heel erg is, aan managing by chaos. Dan doe ik even helemaal niks. Dan gaan mensen zeggen: hé, er gebeurt hier niks. Dan zeg ik: nee, wat vind je dat er zou moeten gebeuren? Daar komen ze meestal niet uit, het is “ja maar hij, ja maar zij”. Ook al zie ik wat er moet gebeuren, er moet eerst een gevoel ontstaan dat het zo echt niet langer kan, en ik moet de juiste argumenten hebben gevonden.

En soms doe je iets wat je niet mag, maar wel kan. Tegen een bestuurder die iets deed wat ik niet wilde tolereren zei ik ooit: je kunt je spullen inpakken. Hij zei: jij kunt mij helemaal niet schorsen, dat kan alleen de aandeelhouder. Dat was waar, dus ik zei: ik schors je ook niet, maar je kunt wel vertrekken. Als hij gelijk zou krijgen bij de rechter, zouden we in elk geval weer drie maanden verder zijn.’

U heeft zaken met Russische partijen gedaan, waaronder in de zaak Leaderland. Hoe was dat?

‘Bij Leaderland ging het om een holding, er was hier in Nederland verder niks. En ik ging niet naar Rusland, dat was me te tricky. Het waren boeven, voor een deel. Er waren documenten, berichten, die niet geruststellend waren. Ik ben niet bang voor een probleem, maar ik hoef er niet naar toe. Ze doen daar zo aangifte, “die vent heeft ons bedonderd”. En als je in een Russische cel belandt, zie er dan maar weer eens uit te komen.’

Is het moeilijker om mensen uit Rusland te ’lezen’?

‘In een andere Russische zaak die goed is verlopen ben ik naar Rusland gegaan en dan zie je: Russen zijn net als iedereen, met een gezin en een normaal leven. Maar Rusland is nogal een topdown-staat, onze maatschappij is veel horizontaler. Het is ook een macho-maatschappij, dan moet je soms ook terugschoppen. Bijvoorbeeld: bij de notaris moest een mevrouw die miljoenen kreeg dividendbelasting betalen, en dat weigerde ze als Russisch staatsburger. Ze wilde weglopen. Ik dacht: als dat gebeurt krijg ik haar nooit de kamer meer in. Dus ik ben voor de deur gaan staan: als u nu wegloopt dan haal ik het geld hier weg en dan is het klaar. Ze heeft uiteindelijk bakzeil gehaald.’

Maar die vrouw was dus ook macho.

‘Zeker. Het gaat erg om macht, armpje drukken in Rusland.’

Wat is de stijl die u het liefst hanteert?

‘Het prettigste vind ik uiteraard de houding: hoe zullen we dit oplossen? Jullie zijn me allemaal even lief, en als jullie het in goede harmonie willen doen, kan ik daaraan een bijdrage leveren. Maar het lukt meestal niet in goede harmonie. Als je bij de OK komt, is er al heel veel water door de Rijn gegaan. Dan moet ik het maar doen.’

Hoe kunnen mensen dat nou voorkomen?

‘Ook al ben je er niet toe verplicht, dan is het toch verstandig om iets als een raad van commissarissen of raad van advies in te stellen – mensen van buiten de organisatie of familie die je kunt betrekken bij issues, als een soort stootkussen. Of vraag iemand om bij een vergadering te komen zitten. Dat vinden mensen vaak eng, maar ik denk dat het heel veel conflicten kan voorkomen. Je zíet het zelf niet meer.

Wat ook kan helpen is pauzes inlassen: laten we even niet appen en mailen, want de ene reactie roept de andere op, dat werkt escalerend.’

Nog suggesties voor de OK-procedure?

‘Heel veel staat niet in de wet. Als OK-bestuurder heb je wel heel veel vrijheid, je zou soms wel iets meer duiding van de OK willen in welke richting zij denken. Je zou ook verantwoording willen afleggen bij bijvoorbeeld een rechter-commissaris, zoals bijvoorbeeld bij faillissementen. Ik zou bij Eva Jinek die totale vrijheid niet kunnen uitleggen, dat is eigenlijk niet juist.’

Eerder gepubliceerd op 17 december 2021

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Thema

Ondernemingskamer:

LZ-archief Ondernemingskamer: ‘Ik ging niet naar Rusland, dat was me te tricky’

John Jaakke, oud-advocaat en oud-voorzitter van Ajax, ziet in OK-zaken dat het draait om mensen en om het proces. ‘Je kunt niet met een polsstok over de tijd heenspringen. Als je te snel bent, zijn mensen er niet aan toe. Ik doe ook wel, als het heel erg is, aan managing by chaos. Dan doe ik even helemaal niks.’

U heeft een dijk aan bestuurlijke ervaring, in veel verschillende organisaties. Leert u nog nieuwe dingen als tijdelijk OK-bestuurder?

‘Je leert iedere keer weer over de mens, hoe die in elkaar steekt. De rode draad in mijn OK-zaken van de afgelopen tien, elf jaar: het gaat heel vaak over erkenning. Het kristalliseert zich uit in geld, of macht, maar deep down kunnen twee broers de erfenis van zestig miljoen niet verdelen omdat de één meer erkenning kreeg van vader dan de ander. Dat moet een keer worden recht gezet. Dat is simpel en complex tegelijk.’

Kunt u daar iets mee aan, in OK-zaken?

‘Het helpt om te weten dat dingen veel meer op elkaar lijken dan je aanvankelijk denkt: jij bent als mens wel uniek, maar die situatie waarin je verkeert is dat niet. Goed management is eigenlijk dat je zorgt dat goede mensen de goede dingen op het goede moment doen. In OK-situaties zijn mensen vaak dingen gaan doen waarvan je denkt: waarom in vredesnaam? Daar moet je achter komen, en dan valt het soms toch goed te begrijpen.’

Zoals?

‘In een zaak over een grote verbouwing van vastgoed zei iemand: ja, ik heb hem een rotstreek geleverd, maar hij verdiende het, hij had me in het pak genaaid. Als OK-functionaris kan ik dingen zeggen die eerder gezegd hadden moeten worden, omdat ik geen belang heb. Dus dan zeg ik: ik snap je wel, maar het is eigenlijk niet goed, zo zou het niet moeten werken in een organisatie. En tegen de andere kant zeg ik: begrijp je wel waarom hij zich bedonderd voelt?’ Lachend: ‘Daar heb ik dan ook wel lol in, als iemand gewoon zegt: ik had zo’n zin om hem een keertje een oor aan te naaien.’

U ben niet bang voor conflict, zo te horen.

‘Ik ben er niet naar op zoek, maar ik kan het inzetten als het instrumenteel is, om de zaak op scherp te zetten.’

Maakt het uit in welke branche u opereert?

Nee, het management weet wel hoe ze bijvoorbeeld een hotel moeten runnen. Voor mij gaat het om de mensen, om het proces, en een beetje tactiek.

In het proces speelt tijd een belangrijke rol, net als bij echtscheiding of bij overlijden. Je kunt niet met een polsstok over de tijd heen springen. Als je te snel bent, zijn mensen er niet aan toe. Ik doe ook wel, als het heel erg is, aan managing by chaos. Dan doe ik even helemaal niks. Dan gaan mensen zeggen: hé, er gebeurt hier niks. Dan zeg ik: nee, wat vind je dat er zou moeten gebeuren? Daar komen ze meestal niet uit, het is “ja maar hij, ja maar zij”. Ook al zie ik wat er moet gebeuren, er moet eerst een gevoel ontstaan dat het zo echt niet langer kan, en ik moet de juiste argumenten hebben gevonden.

En soms doe je iets wat je niet mag, maar wel kan. Tegen een bestuurder die iets deed wat ik niet wilde tolereren zei ik ooit: je kunt je spullen inpakken. Hij zei: jij kunt mij helemaal niet schorsen, dat kan alleen de aandeelhouder. Dat was waar, dus ik zei: ik schors je ook niet, maar je kunt wel vertrekken. Als hij gelijk zou krijgen bij de rechter, zouden we in elk geval weer drie maanden verder zijn.’

U heeft zaken met Russische partijen gedaan, waaronder in de zaak Leaderland. Hoe was dat?

‘Bij Leaderland ging het om een holding, er was hier in Nederland verder niks. En ik ging niet naar Rusland, dat was me te tricky. Het waren boeven, voor een deel. Er waren documenten, berichten, die niet geruststellend waren. Ik ben niet bang voor een probleem, maar ik hoef er niet naar toe. Ze doen daar zo aangifte, “die vent heeft ons bedonderd”. En als je in een Russische cel belandt, zie er dan maar weer eens uit te komen.’

Is het moeilijker om mensen uit Rusland te ’lezen’?

‘In een andere Russische zaak die goed is verlopen ben ik naar Rusland gegaan en dan zie je: Russen zijn net als iedereen, met een gezin en een normaal leven. Maar Rusland is nogal een topdown-staat, onze maatschappij is veel horizontaler. Het is ook een macho-maatschappij, dan moet je soms ook terugschoppen. Bijvoorbeeld: bij de notaris moest een mevrouw die miljoenen kreeg dividendbelasting betalen, en dat weigerde ze als Russisch staatsburger. Ze wilde weglopen. Ik dacht: als dat gebeurt krijg ik haar nooit de kamer meer in. Dus ik ben voor de deur gaan staan: als u nu wegloopt dan haal ik het geld hier weg en dan is het klaar. Ze heeft uiteindelijk bakzeil gehaald.’

Maar die vrouw was dus ook macho.

‘Zeker. Het gaat erg om macht, armpje drukken in Rusland.’

Wat is de stijl die u het liefst hanteert?

‘Het prettigste vind ik uiteraard de houding: hoe zullen we dit oplossen? Jullie zijn me allemaal even lief, en als jullie het in goede harmonie willen doen, kan ik daaraan een bijdrage leveren. Maar het lukt meestal niet in goede harmonie. Als je bij de OK komt, is er al heel veel water door de Rijn gegaan. Dan moet ik het maar doen.’

Hoe kunnen mensen dat nou voorkomen?

‘Ook al ben je er niet toe verplicht, dan is het toch verstandig om iets als een raad van commissarissen of raad van advies in te stellen – mensen van buiten de organisatie of familie die je kunt betrekken bij issues, als een soort stootkussen. Of vraag iemand om bij een vergadering te komen zitten. Dat vinden mensen vaak eng, maar ik denk dat het heel veel conflicten kan voorkomen. Je zíet het zelf niet meer.

Wat ook kan helpen is pauzes inlassen: laten we even niet appen en mailen, want de ene reactie roept de andere op, dat werkt escalerend.’

Nog suggesties voor de OK-procedure?

‘Heel veel staat niet in de wet. Als OK-bestuurder heb je wel heel veel vrijheid, je zou soms wel iets meer duiding van de OK willen in welke richting zij denken. Je zou ook verantwoording willen afleggen bij bijvoorbeeld een rechter-commissaris, zoals bijvoorbeeld bij faillissementen. Ik zou bij Eva Jinek die totale vrijheid niet kunnen uitleggen, dat is eigenlijk niet juist.’

Eerder gepubliceerd op 17 december 2021

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. 

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in.