LEGALE ZAKEN

Zakelijk nieuws / Juridisch perspectief

Altijd op de hoogte blijven?
Even inschrijven:

Thema

Mededinging:

Rijksdienst over de knie: junior jurist wint zaak over uitzenden werk

De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) heeft bij het onderbrengen van werk bij juridisch adviesbureau USG gebruikgemaakt van uitzending, en niet van uitbesteding (contracting). Dat heeft de Rechtbank Midden-Nederland vandaag beslist. Concreet gevolg is dat de eiser in deze zaak – een junior jurist in dienst van USG – aanspraak kan maken op nabetaling van loon, omdat hij op grond van de wet hetzelfde betaald moet krijgen als een werknemer van RVO in een vergelijkbare functie.

RVO is sinds januari 2018 verantwoordelijk voor de afhandeling van bezwaar en beroep in het fosfaatrechtenstelsel voor de meldveehouderij, maar heeft daarvoor onvoldoende capaciteit in huis. Na aanbesteding wordt het werk gegund aan juridisch adviesbureau USG.

Vraag die partijen – de junior jurist enerzijds en RVO en USG anderzijds – verdeeld houdt, is of er sprake is van uitzending van werk of van uitbesteding van werk (contracting). In het eerste geval kan de eiser aanspraak op hetzelfde loon als een vergelijkbare werknemer bij RVO, in het tweede geval niet.

Zeggenschap

Bepalend voor de vraag of sprake is van uitbesteding of uitzending is de mate van zeggenschap die RVO heeft over de uit te voeren werkzaamheden. De rechtbank Midden-Nederland houdt het er uiteindelijk op dat er gebruik is gemaakt van uitzending: de invloed van RVO op de bij SGU verrichtte werkzaamheden was dermate groot dat de werkzaamheden ‘onder toezicht en leiding’ van RVO zijn verricht.

Concreet ging het onder meer om controle op processtukken en beslissingen, het verrichten van de ontvankelijkheidstoets, het bewaken van termijnen, het opstellen van het beleidskader aan de hand van jurisprudentie en het voeren van wekelijks overleg met senior juristen van USG.

Kritiek op RVO

De rechtbank merkt in een terzijde op dat de scheidslijn tussen uitzenden en uitbesteden niet eenvoudig te trekken is, maar dat het de overheid is die regels heeft ontwikkeld ‘om te voorkomen dat vormen van flexibele arbeid worden benut om te concurreren op arbeidsvoorwaarden ten nadele van de tewerkgestelde “werknemer”.’

Het is diezelfde overheid, waaronder RVO valt, ‘die zich moet afvragen hoe scherp aan de wind moet worden gezeild, waar het gaat om de keuze voor toepassing van contracting of uitzending in een geval als het onderhavige’, aldus de rechtbank.

Toch gaat het door eiser verweten ‘optuigen van een schijnconstructie’ te ver, stelt de rechtbank. De beweegredenen van RVO en USG zagen op een oplossing van het capaciteitsprobleem. Volgens de rechtbank is niet aangetoond dat ze ‘willens en wetens’ hebben gehandeld in strijd met het Burgerlijk Wetboek.

Klik hier voor de uitspraak

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Thema

Mededinging:

Vier uur erbij, probleem opgelost?

PwC heeft recent onderzoek gedaan, waaruit bleek dat Nederland de komende 4 jaar zo’n 450.000 arbeidskrachten tekort komt. De oplossing ligt ogenschijnlijk binnen handbereik: als parttimers vier uur per week aan hun contract zouden toevoegen, dan zou daarmee het werk van 400.000 arbeidskrachten opleveren. Klinkt overzichtelijk, nietwaar?

Het beeld bestaat dat in Nederland veel parttime wordt gewerkt, met name door dames die dan in hun ‘vrije tijd’ vooral havermelkcappuccino’s drinken tussen de yogalessen door. Niets is echter minder waar. We komen uit een verleden waarin vrouwen werden ontslagen zodra zij trouwden. Parttime werken is ooit in Nederland geïntroduceerd om de Nederlandse vrouw weer de arbeidsmarkt op te krijgen.

Inmiddels is het ingebakken in de Nederlandse cultuur om – met name als vrouw – parttime te werken. Nog altijd vindt 87% van de Nederlanders dat vrouwen met jonge kinderen maximaal drie dagen zou moeten werken. Dat zijn dus 87% van de echtgenoten, vrienden, managers, collega’s. Ga er maar aan staan, om tegen die al die meningen op te boksen.

Voor wie het interessant vindt, raad ik van harte het boek ‘Waarom vrouwen minder verdienen, en wat we eraan kunnen doen’ van Sophie van Gool aan. Zij beschrijft daarin deze problematiek die voor een belangrijk deel wordt veroorzaakt doordat vrouwen veelal onbetaald werk doen (huishouden, voor de kinderen zorgen). Ondanks dat dat werk niet betaald wordt, vertegenwoordigt dat wel degelijk een economische waarde. Zij haalt ook het onderzoek aan waarin wordt beschreven dat als een thuisblijfmoeder (of -vader) een eerlijk salaris voor al het onbetaalde werk zou krijgen, dat dit zou neerkomen op €72.000 per jaar.

Betere (lees: gelijkwaardiger) verlofregelingen zouden daarbij ook helpen, omdat dat veelal vanaf de wieg tot een gelijke(re) verdeling van zorgtaken zou kunnen leiden. Uiteraard is de problematiek op dit punt nog vele male complexer dan dat ik kan vangen in deze alineas, vandaar de verwijzing naar voormeld boek.

Finland

Ook Finland heeft recent ingezet op de verlofregelingen: sinds 4 september jongstleden hebben beide ouders ieder 160 dagen verlof, en kunnen ze er 63 doorschuiven naar hun partner. Een cruciale zet, want als vaders van de geboorte af aan intensief mee zorgen voor hun kind, dan leidt dat uiteindelijk tot een bestendiger verdeling van zorgtaken.

Belangrijk is dan wel dat het verlof niet doorgeschoven kan worden naar de partner, vanwege het (toch een beetje ingebakken) automatisme waarbij dan toch mannen makkelijker het verlof naar de vrouw doorschuiven dan andersom. Dus op dat punt zou het goed zijn als Finland de wetgeving nog een beetje aanpast.

Makkelijk gezegd

Het klinkt zo makkelijk, dat 4 uur erbij een groot deel van het tekort aan arbeidskrachten zou oplossen. Ondanks dat er ook zeker vooruitgang zichtbaar is, is de realiteit dat die vooruitgang – helaas – te langzaam gaat. De realiteit is ook dat het niet zo makkelijk is om te realiseren dat alle parttime krachten 4 uur extra zouden moeten werken. Dat onderkent PwC overigens ook in haar onderzoek. Er zal nog veel moeten gebeuren op veel maatschappelijke vlakken (denk aan fiscale aspecten, faciliteiten, verlofregeling), maar ook zeker op het gebied van de mindset van mensen.

Als bedrijf is het buitengewoon zinvol om je te realiseren dat de vrouwelijke werknemers veelal ongeveer de helft van je human capital vertegenwoordigen. Er is werkelijk geen businesscase voor te verzinnen om deze groep minder te zien. Realiseer je ook dat vrouwen soms anders in de wedstrijd zitten dan mannen, en vaak wat minder met de vinger omhoog vooraan staan als er een promotiemogelijkheid is of een mogelijkheid om meer uren te werken.

Obstakels overwinnen

Het kan geen kwaad om met de talentvolle parttimers te bespreken waar zij tegenaan lopen bij de uitbreiding van een contract, en hoe je als bedrijf daar mogelijk in tegemoet kan komen. Natuurlijk mag iedereen daarin de eigen keuzes maken, maar het is soms verrassend welke antwoorden er komen en hoe eenvoudig soms mentale obstakels te ondervangen zijn.

Lees meer over het onderzoek van PwC bij BNR

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. 

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in.