LEGALE ZAKEN

Zakelijk nieuws / Juridisch perspectief

Altijd op de hoogte blijven?
Even inschrijven:

Thema

Mededinging:

Rechter: sociale woningbouw toegestane uitzondering op ‘Didam’

Een besluit van de gemeente Almere om een perceel in het kader van sociale woningbouw te verkopen aan een woningbouwvereniging, voldoet aan de criteria van het Didam-arrest van de Hoge Raad. Dat heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland vandaag bepaald. Volgens de rechter mocht de gemeente de grond onderhands verkopen aan de woningbouwvereniging omdat er ‘op grond van objectieve, toetsbare en redelijke criteria slechts één serieuze gegadigde in aanmerking komt voor de aankoop’.

In het Didam-arrest oordeelde de Hoge Raad een aantal maanden geleden dat overheidslichamen bij de verkoop van onroerende zaken een ‘transparante selectieprocedure’ moeten volgen. Dat vloeit voort uit de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, en in het bijzonder het gelijkheidsbeginsel, aldus de Hoge Raad.

Op die hoofdregel bestaat een uitzondering. De door middel van ‘een selectieprocedure beoogde mededingingsruimte hoeft niet te worden geboden indien bij voorbaat vaststaat of redelijkerwijs mag worden aangenomen dat op grond van objectieve, toetsbare en redelijke criteria slechts één serieuze gegadigde in aanmerking komt voor de aankoop’.

In dat geval ‘dient het overheidslichaam zijn voornemen tot verkoop tijdig voorafgaand aan de verkoop op zodanige wijze bekend te maken dat een ieder daarvan kennis kan nemen’. De gemeente moet ook motiveren waarom naar zijn oordeel ‘bij voorbaat vaststaat dat of redelijkerwijs mag worden aangenomen dat er slechts één serieuze gegadigde in aanmerking komt’.

Doorslaggevend

Het door een investeerder aangevallen besluit van de gemeente Almere voldoet aan die criteria, stelt de voorzieningenrechter. Met de woningbouwvereniging is afgesproken dat er op het perceel 120 sociale huurwoningen zullen worden gebouwd. De beoogde ontwikkeling op het perceel, de realisatie van het woonbeleid van de gemeente en de waarborgen die een woningcorporatie in dat kader biedt, zijn door de gemeente bij de verkoop van de grond terecht doorslaggevend geacht, aldus de rechter.

Naar het voorlopige oordeel van de voorzieningenrechter ‘heeft de Gemeente hiermee, mede gelet op de aan haar in dit kader toekomende beleidsruimte, voldoende gemotiveerd een objectief, toetsbaar en redelijk criterium ten grondslag gelegd aan de conclusie dat slechts een woningcorporatie voor de verkoop van het perceel in aanmerking komt’.

Klik hier voor de uitspraak

Lees ook van onze kennispartner Loyens & Loeff: Het Didam-arrest: mededinging en transparantie bij uitgifte grond door overheid

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Thema

Mededinging:

Vier uur erbij, probleem opgelost?

PwC heeft recent onderzoek gedaan, waaruit bleek dat Nederland de komende 4 jaar zo’n 450.000 arbeidskrachten tekort komt. De oplossing ligt ogenschijnlijk binnen handbereik: als parttimers vier uur per week aan hun contract zouden toevoegen, dan zou daarmee het werk van 400.000 arbeidskrachten opleveren. Klinkt overzichtelijk, nietwaar?

Het beeld bestaat dat in Nederland veel parttime wordt gewerkt, met name door dames die dan in hun ‘vrije tijd’ vooral havermelkcappuccino’s drinken tussen de yogalessen door. Niets is echter minder waar. We komen uit een verleden waarin vrouwen werden ontslagen zodra zij trouwden. Parttime werken is ooit in Nederland geïntroduceerd om de Nederlandse vrouw weer de arbeidsmarkt op te krijgen.

Inmiddels is het ingebakken in de Nederlandse cultuur om – met name als vrouw – parttime te werken. Nog altijd vindt 87% van de Nederlanders dat vrouwen met jonge kinderen maximaal drie dagen zou moeten werken. Dat zijn dus 87% van de echtgenoten, vrienden, managers, collega’s. Ga er maar aan staan, om tegen die al die meningen op te boksen.

Voor wie het interessant vindt, raad ik van harte het boek ‘Waarom vrouwen minder verdienen, en wat we eraan kunnen doen’ van Sophie van Gool aan. Zij beschrijft daarin deze problematiek die voor een belangrijk deel wordt veroorzaakt doordat vrouwen veelal onbetaald werk doen (huishouden, voor de kinderen zorgen). Ondanks dat dat werk niet betaald wordt, vertegenwoordigt dat wel degelijk een economische waarde. Zij haalt ook het onderzoek aan waarin wordt beschreven dat als een thuisblijfmoeder (of -vader) een eerlijk salaris voor al het onbetaalde werk zou krijgen, dat dit zou neerkomen op €72.000 per jaar.

Betere (lees: gelijkwaardiger) verlofregelingen zouden daarbij ook helpen, omdat dat veelal vanaf de wieg tot een gelijke(re) verdeling van zorgtaken zou kunnen leiden. Uiteraard is de problematiek op dit punt nog vele male complexer dan dat ik kan vangen in deze alineas, vandaar de verwijzing naar voormeld boek.

Finland

Ook Finland heeft recent ingezet op de verlofregelingen: sinds 4 september jongstleden hebben beide ouders ieder 160 dagen verlof, en kunnen ze er 63 doorschuiven naar hun partner. Een cruciale zet, want als vaders van de geboorte af aan intensief mee zorgen voor hun kind, dan leidt dat uiteindelijk tot een bestendiger verdeling van zorgtaken.

Belangrijk is dan wel dat het verlof niet doorgeschoven kan worden naar de partner, vanwege het (toch een beetje ingebakken) automatisme waarbij dan toch mannen makkelijker het verlof naar de vrouw doorschuiven dan andersom. Dus op dat punt zou het goed zijn als Finland de wetgeving nog een beetje aanpast.

Makkelijk gezegd

Het klinkt zo makkelijk, dat 4 uur erbij een groot deel van het tekort aan arbeidskrachten zou oplossen. Ondanks dat er ook zeker vooruitgang zichtbaar is, is de realiteit dat die vooruitgang – helaas – te langzaam gaat. De realiteit is ook dat het niet zo makkelijk is om te realiseren dat alle parttime krachten 4 uur extra zouden moeten werken. Dat onderkent PwC overigens ook in haar onderzoek. Er zal nog veel moeten gebeuren op veel maatschappelijke vlakken (denk aan fiscale aspecten, faciliteiten, verlofregeling), maar ook zeker op het gebied van de mindset van mensen.

Als bedrijf is het buitengewoon zinvol om je te realiseren dat de vrouwelijke werknemers veelal ongeveer de helft van je human capital vertegenwoordigen. Er is werkelijk geen businesscase voor te verzinnen om deze groep minder te zien. Realiseer je ook dat vrouwen soms anders in de wedstrijd zitten dan mannen, en vaak wat minder met de vinger omhoog vooraan staan als er een promotiemogelijkheid is of een mogelijkheid om meer uren te werken.

Obstakels overwinnen

Het kan geen kwaad om met de talentvolle parttimers te bespreken waar zij tegenaan lopen bij de uitbreiding van een contract, en hoe je als bedrijf daar mogelijk in tegemoet kan komen. Natuurlijk mag iedereen daarin de eigen keuzes maken, maar het is soms verrassend welke antwoorden er komen en hoe eenvoudig soms mentale obstakels te ondervangen zijn.

Lees meer over het onderzoek van PwC bij BNR

Eerdere Berichten

Delen:

Twitter
LinkedIn
Email

Overzicht pagina:

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in. 

Privacy Cookies

Leuk dat u er bent. Nog even dit:

LEGALE ZAKEN maakt gebruik van cookies om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content via social media te delen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Wij gaan zorgvuldig met uw privégegevens om. Klik op ‘lees verder’ voor uitgebreide informatie.

Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van deze site stemt u hiermee in.